خانه   |  ارتباط با ما   |  جستجو    RSS   |  ارسال خبر   |  پیوندها   |  درباره ما  
  تازه ها:  
   سیاست  
  توافق موقت با اروپا که از اجرای تعهدات خود ناتوان است
  مجلسی که نمی‌تواند با نجومی بگیران مقابله کند!
  شما نگفتید مقابل ناطق تیرآهن ۱۴ هم رای می‌آورد؟!
  اگر افسران سیا لو رفته‌اند بسیاری از عملیات‌ها باید لغو شود
  ولیعهد ایران: هر رادیویی که انگلیسی‌ها بگویند گوش می‌کنم
  نماینده اصلاح‌طلب سر از شبکه بهائیان درآورد!
  خنجر بودجه روی حنجر صدا و سیما؛
  حضرتی: با روحانی بود که به مدیترانه رسیدیم!
  سناریوی ترامپ برای توجیه شکست
  امیرعبداللهیان: تخریب خانه‌های فلسطینیان در قدس اشغالی جنایت جنگی است
  ولایتی: معامله قرن هنوز شکل نگرفته، شکست خورده است
  تقدیر رئیس اطلاعات سپاه از اقدام ضدجاسوسی وزارت اطلاعات
  بازی‌های بهائیت به نام حقوق‌بشر
  طلب 33 هزار میلیارد تومانی قرارگاه خاتم از دولت
  وزیر اطلاعات: امروز همه، اقتدار اشراف و هیمنه اطلاعاتی ایران را باور دارند
  یادداشت سلیمی‌نمین درباره مواضع اخیر خاتمی و احمدی‌نژاد
  راهبردی که رهبر انقلاب ۲۰ سال پیش مطرح کردند
  دولت و مجلس نیجریه هرچه سریعتر برای آزادی شیخ زکزاکی اقدام کنند
  دیپلماسی اقتدار در خلیج فارس
  چرا خاتمی برای گاردین انگلیسی سرمقاله نوشت؟
  استفتاء رهبر انقلاب درباره تفاوت نظر ولیّ فقیه و مرجع تقلید
  استخدام اقوام درجه یک و دو در قرارگاه خاتم ممنوع شد
  مصدق باعث سرکوب قیام رئیسعلی دلواری شد؟
  تشکر رهبری انقلاب از هدایا و کمک‌های مردم مؤمن کشمیر به سیل‌زدگان کشورمان
  عاشقانه‌های یک جنایتکار آمریکایی
  ماجرای فرار خطرناک‌ترین جاسوس انگلیس از ایران
  بررسی وضعیت نفتکش ایرانی با حضور ظریف در مجلس
  ظریف: آمریکایی ها را 40 سال دیگر نیز مایوس خواهیم کرد
  باور نمی‌کردیم بتوان توقیف نفتکش ایرانی را تلافی کرد
  رمزگشایی از ماجراجویی انگلیس
- اندازه متن: + -  کد خبر: 223880صفحه نخست » تیتر دودوشنبه، 8 بهمن 1397 - 19:40
پای درد و دل‌های «آقای موزه شهدا»؛
با میراث شهدا در «بنیاد شهید» چه می‌کنند؟
با میراث شهدا در «بنیاد شهید» چه می‌کنند؟ شهیدخبر: آقای رحیمیان می‌گفت: به این...‌ها می‌گویم یک عکس شهید را روی دیوار بکشید، یا می‌گویند نمی‌شود یا می‌گویند گران است یا بهانه نبود دیوار و گرفتن مجوز را می‌آورند.
  

شش سال از پایان جنگ تحمیلی می‌گذشت، اما هنوز موزه‌ای وجود نداشت تا با جمع آوری آثار شهدا مکانی برای انتقال این فرهنگ به نسل‌های آینده ایجاد شود. موزه‌ای برای ثبت برهه درخشانی از تاریخ ملت ایران که نباید دستخوش تحریف و تضعیف مرور زمان می‌شد.

از جمله مهمترین آثار می‌توان به وصیت‌نامه ها، کارت‌ها و دست‌نوشته‌های شهدا اشاره کرد. این آثار اگر به صورت حرفه‌ای جمع‌آوری و نگه داری نمی‌شد خیلی زود از بین می‌رفت. در طول این سال‌ها نهاد‌های مختلفی مثل بنیاد شهید دست به جمع آوری این یادگاری‌ها زده‌اند، اما نمود قابل توجهی در جامعه نداشته و اغلب صرفا به جمع‌آوری پرداختند. در واقع مقابل حجم وسیعی از یادگاری‌های به جامانده از شهدا و رزمندگان که روایت‌گر دوره‌ای از تاریخ هستند، مکانی به لحاظ المان‌های حرفه‌ای یک موزه وجود نداشت.

شاید بتوان 2 عامل را در عدم ایجاد یک چنین فضایی در نظر گرفت: اول؛ نبود یک سازمان مسئول و با انگیزه. دوم؛ علقه بسیار بالای خانواده شهید نسبت به یادگاری‌های عزیزشان و بی‌توجهی‌هایی که دیده‌اند. نکته‌ای که باید در این موضوع به آن توجه کرد ارزش معنوی بسیار بالای این آثار برای خود خانواده شهید است.

مثلا مادر شهیدی در این رابطه می‌گوید: تا کنون حاضر نشده‌ام آثار شهیدم را به کسی بدهم، زیرا هر چند وقت یکبار باید آن‌ها را از کمد بیرون بیاورم و با مرورشان دلم آرام می‌گیرد. احساس می‌کنم پسرم به دیدارم آمده؛ لذا اگر کسی یادگاری‌های محمدم را بخواهد تنها به صورت امانت می‌دهم و تا بهم برنگردانند آرامش ندارم.

یا خانواده دیگری می‌گوید: ما به هیچ وجه حاضر نیستیم یادگاری‌های شهیدمان را به کسی بدهیم. یک دو مرتبه وسایلی را از ما گرفته‌اند، اما هر چه سراغش را گرفته‌ایم جواب درستی نمی‌دهند. ما از این موضوع ناراحتیم و دیگر حاضر نیستیم به هیچ عنوان مدرک یا وسیله دیگری از شهیدمان را تحویل کسی دهیم.

حتی خانواده شهیدی می‌گوید ما به قدری روی وسایل شهیدمان حساس بودیم که شناسنامه طرف را برای بردن وسایل، گرو گرفتیم، اما سالهاست حتی دنبال شناسنامه اش هم نیامده!

مجموعه‌ای از این بی مسئولیتی‌ها از طرف افراد و نهاد‌های مختلف و نیز سهل‌انگاری و نبود یک فکر و انگیزه موجب شده بعد از گذشت ۳۰ سال از پایان جنگ هنوز این کمبود بسیار مهم وجود داشته باشد.

اعلامیه‌های شهدا دردهه ۶۰

اگر در حالت خیلی خوش بینانه تنها عامل سهل انگاری و نبود یک مقام مسئول فرهنگی را در نظر بگیریم با وقایعی که در واقعیت رخ می‌دهد دچار تناقض می‌شویم. دلیل آن هم برخورد‌های نامناسب با مردی است که یک تنه توانسته اعتماد خانواده شهدا را به خود جلب کند و نشان دهد هدفش از جمع آوری آثار فرزندانشان تنها دپوی آن‌ها نیست. «سید محمد جوزی» سال ۷۲ تصمیم می‌گیرد آثار شهدا را به صورت سازماندهی شده جمع‌آوری کرده و در موزه‌ای ارائه دهد.

وی شروع کار و انگیزه اصلی را اینگونه بیان می‌کند: من سال ۷۲ وقتی آمدم در بنیاد شهید فکر می‌کردم این بنیاد یعنی خود شهید با همه مختصات و در درجه بعد خانواده و دیگر جامعه هدف مد نظر هستند. اما وقتی وارد شدم دیدم خیر خبری از شهید نیست که نیست. یعنی حتی در پرونده شهدا یک عکس پرسنلی هم وجود نداشت؛ لذا از همان جا سعی کردیم اول بنیاد شهید را واقعا تبدیل کنیم به بنیاد شهید و بعد سایر مسائل دیگر. بر این اساس کمی وضعیت شهر را با نصب جملاتی از شهدا و شعار نویسی و نقاشی روی دیوار‌ها تغییر دادیم. اولین جایی را هم که احیا کردیم موزه شهدای بهشت زهرا بود. این گلزار بیست و هفت هزار شهید را در خود جایی داده و پتانسیل عظیم فرهنگی برای نسل‌های مختلف است.

مخصوصا بعد از رحلت امام تا سال ۷۲ که همه برنامه‌ها به مرقد کشیده شد این مکان رو به فراموشی گذاشت، تا جایی که کرباسچی شهردار وقت به درخواست سازمان بهشت زهرا قصد مصادره ساختمان سالن دعای ندبه را کرد. عدو شد سبب خیر و من مامور بازدید از این مکان و اعلام گزارش به مسئولین بنیاد شدم. آنجا کاملا متروکه و رو به ویرانی بود. بلافاصله طرح مرکز فرهنگی برای نشر فرهنگ شهدا را ارایه کردم که جز شخص آقای رحیمیان و رحیم عبادی مدیر کل وقت هیچ کسی استقبال نکرد تا شش ماه کسی نتوانست طرح را عملی کند تا اینکه خودم داوطلبانه و با عشق وارد آنجا شدم و ۱۷ سال هر روز حتی جمعه و تحویل سال را آنجا گذراندم، اما دریغ از یک نیروی رسمی بنیاد که کوچکترین مسئولیتی را آنجا بر عهده بگیرد. البته تصور می‌کنم کار در آنجا واقعا لیاقت می‌خواهد، دوم اینکه برخی از آقایان گلزار را برابر با یک قبرستان معمولی می‌دانند و سوم برای موزه مرکزی و معاونت پژوهش که داخل شهر است و کلاس دارد سر و دست می‌شکنند.

پس از راه اندازی موزه گلزار بهشت زهرا، موزه مرکزی در خیابان طالقانی تقاطع خیابان فرصت را که آثار شهدای شاخص اغلب آنجاست، را راه اندازی کردیم. لازم است باز تاکید کنم آقای رحیمیان و آقای عبادی افراد ارزشی‌ای بودند و دائم مرا تشویق می‌کردند، اما بدنه بنیاد کلا صفر بود.

یادم می‌آید آقای رحیمیان می‌گفت: به این لعنتی‌ها می‌گویم یک عکس شهید را روی دیوار بکشید، یا می‌گویند نمی‌شود یا می‌گویند گران است یا بهانه نبود دیوار و گرفتن مجوز را می‌آورند. برای اینکه بهانه را بگیریم گفتیم روی همین دیوار موزه مرکزی نقاشی بکشید که مینیاتوری کشیدند با این جمله که «اولین کسی که وارد بهشت می‌شود شهید است» که با هزینه هنگفت این نقاشی را برای ما کشیدند؛ و البته به خاطر حضور آقای رحیمیان باز هم ادامه پیدا کرد.

پس از موزه مرکزی نوبت به موزه چیذر رسید. موضوع هم اینگونه مطرح شد: آقای رحیمیان برای دیدار با پدر و مادرم که والدین دو شهید هستند به خانه ما آمدند و من در همان جلسه طرحم را گفتم و گفتم ساختمان چیذر حیف است و متروکه و از این دست صحبت‌ها. فوری گفت: فردا بیا جلسه دفترم. انصاری معاون مالی آن‌روز‌های بنیاد که الان در دولت جدید فعال است مخالفت کرد و گفت: آقای رحیمیان نمی‌شود آنجا خیلی بزرگ است و هزینه زیادی می‌خواهد، اما او گفت: آنجا کنار پارک قیطریه است که فضای اسلامی‌ای ندارد، اگر ۵۰۰ میلیون هم هزینه بخواهد باید انجام شود.

مسئولیت اجرای آنجا را هم برعهده گرفتم، حالا بماند با چه ترفندی از دست اوقاف خارج کردیم. ارتش بتن ریزی را در سه طبقه انجام داد و قرار شد بقیه کار را خودمان انجام دهیم. البته اوقاف نصف آنجا را از ما گرفت و نصف دیگر موزه‌ای شد که الان وجود دارد. البته اوقاف چشمش همچنان دنبال بقیه ساختمان است، انگیزه در مسئولان بنیاد دیده نمی‌شود تا مقابل آن‌ها بیاستند. چهارم اردیبهشت ۷۶ توسط شهید صیاد شیرازی موزه افتتاح شد، دست خط ایشان هم هست. هشت سال اخیر هم به صورت کامل آنجا را نگهداری می‌کردم.

از آقای جوزی می‌پرسم چطور خانواده شهدا را با خود همراه کردند و آثاری که بعضا به جانشان بسته را در اختیار موزه قرار دادند؟

می‌گوید: اتفاقا این نکته مهمی است. مقام معظم رهبری در سال 72 فرموده بودند: «اهم وظایف بنیاد شهید آکنده نمودن فضای جامعه از عطر شهادت است.» بر این اساس همانطور که اشاره کردم سراغ آثار شهدا و گلزار شهدا و ساختن مراکز فرهنگی و یادمان سازی و کشیدن تصاویر شهدا و نامگذاری در سطح شهر رفتیم، ما هر آثاری از خانواده شهدا می‌گرفتیم تصویر رنگی و این دهه اخیر هم یک آلبوم رنگی خانواده می‌کردیم و این را بسط و توسعه‌ی فرهنگ شهادت می‌دانستیم و البته باعث ماندگاری آثار هم می‌شد، البته کاری دشوار بود، زیرا دقت بالایی می‌خواست. در چند سال اخیر متوجه شدیم بنیاد و حتی نهاد‌هایی دیگر به خانواده‌ها مراجعه و آثار را گرفته و هیچ چیز هم جایگزین نکرده‌اند این یعنی قبض فرهنگ شهادت وقتی با مسوولین مذاکره و لزوم چاپ آثار و تحویل حداقل یک نسخه را به خانواده شهدا پیگیر شدیم آن‌ها هزاران آلبوم خالی چاپ و در مناطق توزیع کردن، فکر کردن مشکل آلبوم خالیست این آلبوم‌ها همت و انگیزه می‌خواست پر شود و این انگیزه در بنیاد وجود نداشت لذا همه این آلبوم‌ها یا در انبار‌های مناطق در حال پوسیدن است و یا با 2 یا سه عدد کپی سیاه و سفید تحویل خانواده شهدا شده که مایه ابروریزی‌ست، این که ملیون‌ها آثار را از سطح جامعه جمع کنند و هیچ انتشاری صورت نگیرد فقط قبض و بسط نشر فرهنگ شهادت است و‌ای بسا با یک زلزله و آتش سوزی و... کار آثار برای همیشه تمام شود.

به دنبال این کارها، معاونت پژوهش در بنیاد ایجاد شد، اما همزمان مصادف شد با ریاست جمهوری سید محمد خاتمی. عبادیان و مظفر مسئولان دلسوز آنجا عوض شدند. من هم تنها ماندم و با بدترین شکل مرا هم پرت کردند بیرون. آن معاونت الان در خیابان بهار شیراز است که آثار حدود ۱۰ هزار شهید را جمع کردند، دارد خاک می‌خورد. در واقع هم خانه‌ها را از آثار خالی کردند و هم نمودی در جامعه ندارد. اقلا اگر خانه خود شهید بود چهار نفر می‌دیدند.

ما می‌گفتیم لااقل آثاری که می‌گیرید یک کپی به خانواده‌اش بدهید. ما گاهی عکس شهید که دچار مشکل شده بود را درست می‌کردیم و می‌دادیم خانواده و بسیار خوشحال می‌شد. در موسسه روایت ایثار ضمن جمع آوری آثار چیزی از خانواده‌ها نگرفتیم و فقط اسکن و عکاسی کردیم بعد آثار را با خاطره خانواده‌ها تلفیق کرده و در قالب یک آلبوم ۵۰ صفحه‌ای تقدیم خانواده‌ها می‌کردیم. بعضا آلبوم ۳۰۰ صفحه‌ای هم داریم.

این ارتباط را من با صمیمت ایجاد کردم. خاطره‌ای برایتان تعریف کنم از خانواده شهید تندگویان. آن‌ها از دادن آثار شهیدشان به شدت امتناع می‌کردند. سال‌های هفتاد و چهار یا پنج بود. یک ماه بیشتر فرصت برای افتتاح موزه مرکزی شهدا واقع در تقاطع فرصت - طالقانی نداشتیم، و از همه بیشتر آقاى رحیمیان تاکید داشت باید در مرکز شهر تهران چنین موزه‌ای دایر شود، من تعهد کردم در یک ماه آثار شهدای شاخص را به مقدار نیاز جمع آوری و تحویل دهم، و برای این کار فقط من بودم و سید جلال سیدی، چند نفر را از بنیاد به منزل پدر شهید والا مقام محمد جواد تندگویان فرستادیم، اما هر دفعه دست خالی برگشتند، علت را پرسیدیم گفتند تا اسم بنیاد شهید را می‌آوریم در را هم باز نمی‌کنند چه رسد آثار بدهند، نهایتا با سید رفتیم تا گفتم جوزی هستم پدر شهید، روحش شاد و خواهران شهید استقبال کردند و گفتند هر چه از شهید برای موزه می‌خواهید به شما می‌دهیم، اما به بنیاد نه، علت را پرسیدم گفتند: پس از چندین سال تنها شما عکس بزرگ شهید ما را روی دیوار کشیدی، شما بودی بلوار تندگویان را از میدان بهمن تا میدان تره بار نامگذاری کردی و شما بودی زندگینامه و خاطرات شهید را در پانزده قاب تذهیب در موزه شهدای بهشت زهرا (س) نصب کردی. با شنیدن صحبت‌هایشان فهمیدم این کار‌ها برای خانواده شهدا چقدر مهم است، اما بنیاد شهید هیچ کاری نکرده. تنها پولی به کارمندانش می‌داده تا آثار را جمع کند و جایی هم استفاده نمی‌شده.

در شهرستان‌ها هم فعالیت‌هایی داشته‌ایم و موزه شهید رجایی نیز از کار‌هایی است که ما توفیق انجامش را داشتیم.

علی ایحال آخرین فعالیتم موزه گلزار چیذر بود که مدتی قبل بنیاد شهید با کمال بی احترامی مثل دفعات قبل مرا از جایی که بودم پس زد. به بهانه اینکه شما هفت سال اینجا بودی دیگه بسه باید بری جای دیگه. بعد فردی را جای من گذاشتند که پیشینه کاری اش نشان می‌دهد هیچ تسلطی به امور موزه شهدا ندارد.

ما در طی این سال‌ها جمع اوری آثار را با قدرت تمام انجام می‌دادیم. مثلا از ۵۷۰ شهید چیذر ۴۵۰ نفر را کار کردیم. همه جور مراسمی آنقدر که از دستمان بر می‌آمد برگزار کردیم در حالی که بنیاد یک قران کمک نکرد. یکدفعه هم گفتند جوزی خودمختار است و بنیاد شهید را تحویل نمی‌گیرد. البته این‌ها صحبت‌هایی بود که اطرافیانشان به نقل مطرح می‌کردند. وگرنه خود حکم ما توسط بنیاد شهید منطقه ۱ ابلاغ شد. مدیر این منطقه با حسادت و لج بازی زیراب ما را زد هرچند تا مدت کم دیگری خودش هم باید برود.

خلاصه گفتند برو ما هم گفتیم چشم کارمندیم دیگر! مجبوریم برویم. مدتی به دلیل مریضی در خانه بستری بودم. تا اینکه سالگرد شهید احمدی روشن بود و گفتم باید حتما شرکت کنم. بعد از مراسم آمدیم برویم، دیدیم تعداد زیادی عکس و سند به درد بخور شهدا در سطل اشغال پشت امامزاده است.

در واقع صدای یک خانم و آقا ما را جلب کرد. پرسیدیم چه شده؟ گفتند نگاه کنید عکس‌های شهدا کجاست؟ عکس گرفتیم و نوشتیم عکس شهدای چیذر در سطل زباله. بعد یک پوشش گسترده داده شد از رسانه‌های داخلی تا آمد نیوز. حراست بنیاد ما را خواست و توضیحات مرا قبول کرد. البته مسئولان فرمانداری کاری نداشتند مسبب این کار چه کسی است. فقط می‌خواستند پیگیری در حدی باشد که میزشان به خطر نیافتد و قائله جمع شود.

خودم یک بنیاد شهیدی هستم، اما بگویم در این سال‌ها بزرگترین مانع نشر زندگی و سیره شهدا خود بنیاد شهید است؛ و دوم اینکه در این ۲۵ سال هر کار فرهنگی کردیم اعم از موزه بهشت زهرا و چیذر و تصاویر دیواری شهدا و نام گذاری و جمع آوری آثار، انجامش را به بنیاد تحمیل کردیم.

با همه این مسائل امیدوارم فرهنگ شهدا هر چه بیشتر به دست آدم اهل و با انگیزه توسعه و گسترش پیدا کند.

   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظرات کاربران: 7 نظر (فعال: 7 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
مرتب سازی بر حسب ( قدیمیترین | جدیدترین | بیشترین امتیاز | کمترین امتیاز | بیشترین پاسخ | کمترین پاسخ)
ناشناس
| 1397/11/8 - 21:39 |     0     0     |
من خودم یک بنیاد شهیدی هستم اما بگویم در این سالها بزرگترین مانع نشر زندگی و سیره شهدا خود بنیاد شهید است

ناشناس
| 1397/11/10 - 17:48 |     0     0    
پاسخ: این کارها برای خانواده شهدا چقدر مهم است اما بنیاد شهید هیچ کاری نکرده. تنها پولی به کارمندانش می‌داده تا آثار را جمع کند و جایی هم استفاده نمی‌شده.

ناشناس
| 1397/11/8 - 21:39 |     0     0     |
خودم یک بنیاد شهیدی هستم اما بگویم در این سالها بزرگترین مانع نشر زندگی و سیره شهدا خود بنیاد شهید است

ناشناس
| 1397/11/10 - 17:47 |     0     0    
پاسخ: در این ۲۵ سال هر کار فرهنگی کردیم اعم از موزه بهشت زهرا و چیذر و تصاویر دیواری شهدا و نام گذاری و جمع آوری آثار، انجامش را به بنیاد تحمیل کردیم.

ناشناس
| 1397/11/9 - 13:06 |     0     0     |
در یک جلسه ای صمیمی با آقا بودیم یکی از فرزندان شهدا از طرح یکسان سازی قبور شهدا گلایه میکنه و آقا فرمودن: «بیخود یکسانسازی می‌کنند! من بارها گفته‌ام نکنند…»

ناشناس
| 1397/11/10 - 17:46 |     0     0     |
عکس یک شهید بر روی تابلوهای فلزی نصب شده در خیابان اشتباهی چاپ شده و متعلق به فرد دیگری است. چرا این قدر بی توجهی در شهرداری هست

ناشناس
| 1397/11/10 - 21:43 |     0     0     |
میراث شهدا عکس و قاب و اینها نیست میراث شهدا انقلابه و رهبری


نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
آدرس وب:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
   تلنگر  
  تردد دیپلمات‌های ایرانی در نیویورک محدود شد

  خودتان عنوان ۲۳ تیر را تغییر دهید +عکس

  تنها درخواست مردم مهران

  چند نکته از روزنوشتهای یک شهید

  تظاهرات گسترده در عراق در اعتراض به سیاست های خصمانه آمریکا علیه ایران

  جنگ بعدی ۷ دقیقه است

  عکس/ استراحت جهادی

  عکس/ ایستگاه جانبازی

  کربلای جبهه‌ها یادش بخیر

  عقب‌نشینی شاه بحرین از لغو تابعیت صدها بحرینی

  وقت کشی اشغالگران بی فایده است

  سیاست ضد ایرانی نخ نما شده واشنگتن

  هلی‌برن نیروهای آمریکایی در عراق

  یک کشته و 28 زخمی در انفجار در نزدکی نیروهای حامی ترکیه در شمال سوریه

  پامپئو: ایران مقصر جنگ یمن است!

  می‌بینی ماریه؟

  حشد شعبی: با قدرت در نوار مرزی عراق مستقر هستیم

  تصاویری از خسارت سیلاب در دمشق

  پایان مهلت خروج تروریست‌ها از منطقه عاری از سلاح ادلب

  آقایان مسئول! برای این واردات یقه پاره کنید/ ۳۷ درصد اقلام وارداتی از آمریکا شامل کالاهای مصرفی نظیر رژلب و کود حیوانی+ نمودار

 
 
   پربحث ترین مطالب  
  جمهوری اسلامی ایران، دزدی دریایی انگلیس خبیث را بی جواب نمی گذارد
27 نظر (فعال: 14 ، در صف انتشار: 8، غیر قابل انتشار: 5)
    تداوم حمله اصلاحات به محور مقاومت
13 نظر (فعال: 10 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 3)
  «آرش» ایرانی دوباره به کمک صیانت از مرزهای ایران آمد
10 نظر (فعال: 10 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
    انتصاب سه عضو فقهای شورای نگهبان برای یک دوره جدید
9 نظر (فعال: 9 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
  گرانی ها تقصیر قاسم سلیمانی و مدافعان حرم است!
8 نظر (فعال: 8 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
    شعار مرگ بر اصل ولایت فقیه به خاطر تقلب در انتخابات بود؟
8 نظر (فعال: 8 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
  موگرینی و نقشه تجزیه خاورمیانه؛ اثر هنری یا توطئه قدیمی؟
7 نظر (فعال: 7 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
    سید حسن نصرالله از چه منطقه‌ای‌ برای جنگ سخن گفت؟
7 نظر (فعال: 5 ، در صف انتشار: 2، غیر قابل انتشار: 0)
  اسکلت پوسیده آمریکا را با سرنگونی پهپاد متجاوز به دنیا نشان دادیم
6 نظر (فعال: 5 ، در صف انتشار: 1، غیر قابل انتشار: 0)
    ماجرای رؤیای صادقه شهید مدافع حرم
4 نظر (فعال: 4 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
 
   اخبار عربی  
  السلطات السعودیة تمتثل لقرار واشنطن فیما خصّ حظر السفر.
    للمرة الثانیة...فبرایر الماضی الأشد حرّاً على الإطلاق.
  حالتا زواج کل دقیقة فی هذا البلد العربی.
    ضمان هواتف آبل من 60 یوم الى سنة کاملة.
  روسیا تبحث مع اندونیسیا عقد لتورید غواصتی " فارشافیانکا"
    علماء اوکرانیون یبتکرون دواء للقضاء على السرطان.
  أبرز التطورات على الساحة السوریة 21/3/2017
    أغلى الماسة للبیع.
  الیابان تؤکد مشارکتها فی مناورات بحریة کبرى فی المحیط الهادئ.
    أفضل معلمة فی العالم ...کندیة.
  العثور على کنز فی نهر بالصین.
    الوکالة الدولیة للطاقة الذرّیّة تعلن عن زیادة کوریا الشنالیة لقدراتها النوویة بشکل نشط.
  تقنیة "لای_فای" بسرعة تفوق "وای_فای" ب 100 مرّة.
    حقائق صادمة عن شرب المیاه مع اللیمون.
  الهیئة الروسیة للتعاون الفدرالی لا تؤکد تسلیم الصین لمنظومات اس-400.
    7 علامات تدل على إصابتک بانهیار عصبی.
  دراسة تکشف أصح قلوب فی العالم.
    الجیش السوری یحبط هجوماً جدیداً للنصرة و فیلق الرحمن شرق دمشق.
  وزیر الطاقة اللبنانی للمیادین نت: لبنان لن یتراجع عن حقوقه النفطیة مهما کانت التهدیدات.
    بریطانیا تعلن عملیّة بدء الخروج من الإتحاد الاوروبی فی 29 آذار.
  الإمام الخامنئی یسمّی العام الإیرانی الجدید ب" الإقتصاد المقاوم...الإنتاج و فرص العمل."
    موقع والاه: الأسد یحاول تغییر قواعد اللعبة بمواجهة إسرائیل.
  هآرتس: قدرة المناورة الإسرائیلیة على الحدود مع لبنان و سوریا تتراجع.
    ماهی طائرة التجسس الصهیونیة 'سکای لارک' التی أسقطها الدفاع الجوی السوری فی ریف القنیطرة?
  قائد سرایا عاشوراء کاظم الجابری ل"العهد": الحسم النهائی لمعرکة الموصل بات وشیکاً جدّاً.
    الجیش السوری یسقط طائرة استطلاع إسرائیلیة فوق القنیطرة.
  الأف بی آی تؤکّد رسمیّاً التحقیق فی التدخّل المزعوم لروسیا فی الإنتخابات الامیرکیة.
    15 شهیداً على الأقل بانفجار سیارة مفخّخة فی بغداد.
  ترامب یلتقی العبادی: کان علینا ألّا ننسحب من العراق.
    إجتماع فی روما بشأن خطّة لوقف تدفّق المهاجرین من لیبیا.
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
© شهیدخبر 1390
info@shahidnews.com
پشتیبانی توسط: خبرافزار
  آفات همنشینی و دوستی در کلام امام هادی(ع)